Hoofdstuk 15

Veertien geweldige stappen
in de richting van O.L.Vrouw

Toen we in de twintigste eeuw geconfronteerd werden met de verschrikkingen van oorlog, de oorlog die de H. Pius X doodde, de oorlog waarin Benedictus XV zo hard probeerde om de Kerk neutraal te houden, werden we geconfronteerd met de gruweldaden waartoe de mens in staat is. O.L.Vrouw van Fatima gaf ons de woorden "eerherstel", "toewijding" en "Rusland". Is deze toewijding uitgevoerd ? Is ze niet uitgevoerd ? Wat gaan we er in beide gevallen aan doen ? Als de Heilige Vader in 1984 en op een vroegere gelegenheid het woord "Rusland" schrapte, wat wil dat dan zeggen ? Een Canadese tiener die anoniem wenst te blijven kwam in een avondles over de encyclieken tot het volgende besluit:

"Ik ken een oplossing," zei hij. "In Quas Primus ging Pius XI na waarom specifieke en grote devoties doorheen de geschiedenis van de Kerk ontstonden. Toen Pius XI het over het Heilige Hart had, zei hij: ‘Het feest van de vurige liefde voor het Heilige Hart werd geïnstalleerd om de harten van mensen, die verkild waren door een gebrek aan liefde en geloof, weer te verwarmen.' En hij stichtte het Feest van Christus de Koning en de processie van Christus Koning, opdat Christus’ Goddelijke Koningschap erkend zou worden zoals Hij dat verdient.’"

De tiener zei dan: "De oplossing is simpel - installeer een feest van het Onbevlekte Hart."

Er moest hem dan verteld worden dat Pius XII een feest van het Onbevlekte Hart had ingesteld, en Paulus VI een feest voor O.L.Vrouw van Fatima.

De tiener gaf niet op. Hij zei: "Wel, waarom organiseren ze elk jaar op dezelfde dag geen acte van dankbaarheid voor alles dat O.L.Vrouw voor ons gedaan heeft. Wijdt Rusland elk jaar op die dag toe. Vroeg of laat zal elke bisschop deelnemen zoals O.L.Vrouw het wenst."

In zijn vurige toespraak benadrukte Aartsbisschop Milingo dat de bisschoppen zouden meewerken als de Paus het hen specifiek zou bevelen. Tot nu toe werd dat niet gedaan.

Er kon geen twijfel over bestaan onder degenen die de Mexico conferentie bijwoonden, dat Pater Gruner de toegang heeft tot een verborgen reserve van energie en vastberadenheid. Hijzelf noemt zijn geheimzinnige veerkracht enkel het resultaat van "onverdiende genade". Wie de obstakels kent die uit de weg geruimd moesten worden om deze vergadering te plannen, zou verwacht hebben dat hij even aan de kant zou gaan staan om wat rust te nemen, dat hij misschien zelfs tijdens de eerste dag vrijaf zou nemen en iemand anders de opening van de sessies voor zijn rekening zou laten nemen. Maar hij stond aan het roer vanaf het eerste moment tot het laatste en regelde alles voor de bisschoppen. Het was een leek die voor de gemiddelde katholiek doorheen de ganse wereld, de juiste betekenis belichtte van deze conferentie.

"Sinds Vaticaan II probeert de Kerk het belang van de boodschap van Fatima te relativeren," zei Jean Fioretti uit New York. "Toen ik naar school ging, had ik twaalf jaar lang Dominicanen als leraars. Elk jaar hoorden we over de boodschap van Fatima. De boodschap was heel belangrijk doorheen de jaren ’50. We wachtten allemaal tot het geheim in 1960 onthuld zou worden. Het gebeurde niet."

"Sindsdien zijn velen hun geloof verloren. Het katholicisme is 'gemakkelijk' nu. De mensen zijn in feite lui geworden. We horen niets meer over opoffering, alleen maar over vieringen en genade. Natuurlijk is de genade van God alomtegenwoordig, maar je hoort nooit meer iets over de boetedoening die God vraagt in ruil voor Zijn genade."

"Mijn generatie is opgegroeid met de idee dat we naar de priester en de nonnen, de Kerk moeten luisteren. Na Vaticaan II werd er ons gezegd dat we ‘zelfstandig moesten gaan denken’, alsof we dat al niet de hele tijd gedaan hadden. Het werd moeilijk om de woorden van de priester te negeren."

"Onze moderne Kerk is erg steriel. Ze vergeten dat we mensen zijn en mensen moeten iets hebben dat hun zintuigen aanspreekt - muziek, bloemen, kaarsen. Men kan overal bidden maar, oh, hoeveel makkelijker is het om het in een mooie omgeving te doen."

Een van de grote bronnen van schoonheid voor de gelovigen in deze eeuw was het hele Fatima verhaal, van begin tot einde was het mooi, warm, liefde - en hoopvol, en het werd bevolkt door figuren wiens karakter je je hele leven bijbleef.

Wat de conferentie betreft, merkt Jean Fioretti op: "De eerste dagen was er een natuurlijke terughoudendheid - niemand wilde zijn mond voorbijpraten of te veel deining veroorzaken. Maar iedereen was zeer ontvankelijk voor de Fatima boodschap. De conferentie was succesvol omdat deze dingen nergens anders in de Kerk meer gezegd worden. Omdat we menselijk zijn, weten we al deze dingen maar vergeten we ze.

"Het is zo belangrijk om te weten dat er anderen zijn die geloven zoals wij. Weer omdat we menselijk zijn, is het beangstigend om je zo alleen te voelen. Je vraagt je af of er iets mis met je is ? Waarom ben ik de enige die de rozenkrans nog bidt ?"

De mogelijkheid om aan die behoefte te voldoen voor alle leken in de wereld lag hier voor het grijpen. Pater Gruner maakte er ten volle gebruik van. Het was zijn talent om het beste in de aanwezige mensen aan te spreken, dat ervoor zorgde dat deze kleine belegerde afvaardiging van het wereldepiscopaat erin slaagde een ware Fatima-catechismus in elkaar te timmeren. Onder zijn voorzitterschap maakten de bisschoppen ‘14’ unieke besluiten om de zaak van O.L.Vrouw van Fatima vooruit te helpen. Deze veertien besluiten vertegenwoordigen een nieuwe schat voor O.L.Vrouw, diamanten voor Haar kroon, verwezenlijkt onder kolossale druk. Ze gaan als volgt:

De 14 Fatima beschikkingen

I/Bij deze gaan wij akkoord met de beschikkingen opgemaakt en overeengekomen door de bisschoppen, priesters en leken tijdens de Tweede bisschoppelijke Conferentie voor Wereldvrede in Mexico City van 8 tot 14 november 1994, zoals hieronder weergegeven. Ik, ondergetekende, in mijn persoonlijke naam, wil beantwoorden aan de oproep van O.L.Vrouw om voor de wereldvrede te werken, ik heb de beschikkingen gelezen die ik ondertekend heb en ben het eens met de doctrinaire inhoud van elk van hen. Ik verbind mezelf er persoonlijk toe om ervoor te zorgen dat wat er in elke beschikking bedoeld is, zou beleefd worden en zal elke opdracht die erin vermeld staat uitvoeren.

Om wereldvrede en de gepaste verhouding van de mens als individu tegenover God, in de maatschappij en in de Kerk, te bereiken, neem ik bij deze het volgende besluit en nodig ik mannen en vrouwen van goede wil over heel de wereld uit om zich bij ons aan te sluiten.

1. Wij, ondergetekenden, individuele leken, priesters en bisschoppen drukken in onze persoonlijke naam bij deze onze trouw uit aan het Heilige Romeinse leergezag en de verheven persoon van Zijne Heiligheid de Paus Johannes Paulus II, en vooral aan het katholieke geloof zoals het doorgegeven werd door dogmatische concilies, traditie en de goedgekeurde geloofsbelijdenissen, met inbegrip van de Geloofsbelijdenis van de Apostelen, de Geloofsbelijdenis van Nicea, de Geloofsbelijdenis van Athanasius, de Geloofsbelijdenis van het Eerste Vaticaans Concilie, de Geloofsbelijdenis van het godsvolk van Paus Paulus VI en die waarheden die onderwezen worden door het leergezag van het Tweede Vaticaans Concilie. Door het leergezag: dat wil zeggen : die waarheden die onfeilbaar geleerd worden door het gewone en algemene leergezag van de Kerk in de documenten van Vaticaan II.
2. Wij, als trouwe Rooms-katholieken, geloven ook, zoals uitgedrukt in beschikking nummer één, dat wereldvrede niet kan bereikt worden tenzij door gehoorzaamheid aan de boodschap van O.L.Vrouw van Fatima, in haar volledige betekenis.
3. We verbinden ons ertoe alles te doen wat binnen onze mogelijkheden ligt en we geloven dat het een deel van onze plicht is om de triomf van het Onbevlekte Hart te bewerken door haar bijzonder plan en de verzoeken die Ze ons meedeelde in de openbare en profetische boodschap van Fatima.
4. Het is onze plicht door onze functie om ondanks moeilijkheden al het mogelijke te doen en het aan zoveel mogelijk mensen te vertellen om daardoor de volledige boodschap van Fatima bekend te maken zoals Jezus Zelf heeft bevolen.
5. Wij, ondergetekenden nemen het verzoek van O.L.Vrouw van Fatima ter harte en verbinden er ons persoonlijk toe elke dag de rozenkrans te bidden en deze devotie aan O.L.Vrouw sterk te verspreiden bij degenen die ons omringen.
6. Wij, ondergetekenden nemen het verzoek van O.L.Vrouw van Fatima ter harte en zullen allemaal een scapulier dragen en het bruine scapulier verspreiden bij de gelovigen en mensen van goede wil die God op onze weg brengt.
7. Wij, ondergetekenden erkennen dat O.L.Vrouw van Fatima en God Zelf de devotie van het Onbevlekte Hart van Maria in de wereld willen invoeren. We erkennen verder ook dat O.L.Vrouw en de Heer willen dat juist wij bij die devotie aansluiten. Daarom verbinden wij er ons persoonlijk toe om ons de persoonlijke toe te wijden aan het Onbevlekte Hart van O.L.Vrouw. We zullen deze devotie ook verspreiden bij hen die God op onze weg brengt.
8. Aangezien Jezus en Maria zo vurig de praktijk wensten van de 5 eerste zaterdagen en communies van eerherstel aan het Onbevlekte Hart van Maria, verbinden wij er ons toe om deze vijf eerste zaterdagen uit te voeren zoals gevraagd en uitgelegd werd door O.L.Vrouw en Jezus Zelf. We verbinden er ons ook toe de vijf eerste zaterdagen te verspreiden bij de gelovigen die God op onze weg brengt.
9. Aangezien O.L.Vrouw van Fatima wenst dat het derde geheim aan de wereld bekend gemaakt wordt, zullen wij, ondergetekenden, tot het officieel onthuld wordt, proberen de inhoud van het derde geheim te kennen, bestuderen en verspreiden - uit de beste bronnen die beschikbaar zijn.
10. We vragen ook met respect dat de eigenlijke woorden van het derde geheim van O.L.Vrouw volgens Haar instructies bekend gemaakt worden.
11. Aangezien Jezus en Maria in de boodschap van Fatima duidelijk maken dat alleen door middel van de plechtige en openbare toewijding van specifiek RUSLAND aan het Onbevlekte Hart van Maria, door al de bisschoppen van de wereld op hetzelfde moment op dezelfde dag samen met de Heilige Vader, de vrede in de wereld zal brengen, verbinden wij, ondergetekenden, er ons toe om deze langverwachte Acte van toewijding te doen plaats vinden. Zo’n acties (om de Acte van toewijding te doen plaatshebben) zijn niet beperkt tot, maar kunnen bevatten: gebeden; rozenkransen; offers aan Jezus en Maria met dit doel; seminaries, symposiums en conferenties bijwonen; conferenties om de toewijding te propageren organiseren; boeken, video’s en cassettes verdelen onder leken, priesters en bisschoppen.
12. Wij, ondergetekenden, zullen ernaar streven om die profetieën bekend te maken, die, in zoverre we kunnen vaststellen, delen van het derde geheim bevatten die terug te vinden zijn in de Heilige Schrift en in door de Kerk goedgekeurde verschijningen, zoals Kardinaal Ratzinger aantoonde in zijn interview met Vittorio Messori, gepubliceerd in het Jezus magazine van november 1984.
13. Aangezien God wilt dat alle mensen gered worden en de waarheid leren kennen, en aangezien in een erkende verschijning van O.L.Vrouw in 1838 - O.L.Vrouw onthulde het groene scapulier van het Onbevlekt Hart van Maria - speciaal voor het behoud van het katholiek geloof bij katholieken en de verspreiding ervan bij niet-katholieken; en aangezien God devotie aan het Onbevlekte Hart wil doen ontstaan in heel de wereld; verbinden wij, ondergetekenden, er ons toe om in de gepaste omstandigheden bij zoveel mogelijk mannen, vrouwen en kinderen van de wereld het groene scapulier te verspreiden en anderen ertoe aanmoedigen hetzelfde te doen en het gebed eruit te bidden voor de bekering van alle niet-katholieken en het behoud van het katholieke geloof bij de katholieken, aangezien dit zo belangrijk is om iemands ziel te redden.
14. Dat in het licht van ons verlangen om O.L.Vrouw te behagen, dat de toewijding van Rusland door de Paus en alle katholieke bisschoppen van de wereld hernieuwd wordt op het Feest van de Onbevlekte Ontvangenis - 8 december; vragen wij, ondergetekenden, met respect dat deze toewijding van Rusland op de eerder vermelde datum uitgevoerd wordt.

*

Op de laatste dag van de conferentie hing er, nadat de veertien beschikkingen opgemaakt waren en iedereen zijn kopie gekregen had, muziek in de lucht - feestelijk, bekend klinkend, het geluid dat de bisschoppen gehoord hadden nadat ze het heiligdom van Guadeloupe verlaten hadden om de Tepayac heuvel te beklimmen - een mariachi marimba groep van ergens in het hotel. De Maagd van Guadeloupe leek naar hen te komen.

Voor de conferentie beëindigd werd, kreeg Pater Gruner een levensgroot kruis dat gekocht was in het heiligdom. Als men in de ogen van Christus op dit kruis keek, kon men een klein deel van Zijn pijn en lijden gewaar worden: uitzonderlijk goed geschilderd, niet zuinig met het Bloed zoals bij de moderne artiesten; met doorschijnende tranen die Zijn ogen vullen en over Zijn wang lopen; Zijn ogen drukken een intense smeekbede uit om ons berouw.

Het magnifieke kruis werd hem aangeboden met weinig, maar betekenisvolle woorden: "Jij hebt vele kruisen moeten dragen Pater; we dachten dat een meer wel geen kwaad kon." Misschien hadden Pater Gruner en het apostolaat wel een beetje meegedragen van het lijden van Christus, zoals aan alle katholieken gevraagd wordt. Toen hij terugkeerde naar Canada, liet Pater Gruner het kruis opstellen in de kapel van het Fatimacentrum, waarbij letterlijk een gat in het plafond moest gemaakt worden om het kruis te kunnen plaatsen.

O.L.Vrouw wordt geweldig tegengewerkt in de Kerk vandaag; maar de verdedigers van de Maagd weren graag de slagen af, omdat Ze weten dat het geweld echt tegen Haar gericht is. Toch blijft er altijd de vraag - hoeveel straf kan een mens verdragen ? Na Mexico zou om het even wie een periode van rust nemen. Een strategische zet achteruit doen. Ja, Pater Gruner en de leden van het apostolaat zouden dat doen. En wanneer ze uitgerust waren, wat dan ? Toch weer geen andere campagne...?