Hoofdstuk 17

De Brief

Op de morgen van 12 juli 1995 waren de lezers in Italië van Il Messaggero verbaasd bij het openen van hun krant te lezen:

OPEN BRIEF AAN PAUS JOHANNES PALUS II
en aan alle katholieken en vredelievende mensen

Allerheiligste Vader...

Een jaar geleden begon de organisatie van een grote conferentie van katholieke bisschoppen die in november 1994 in Mexico City zou plaatsvinden. Het doel van deze conferentie was een private bijeenkomst van onze kerkleiders te bewerkstelligen waar zij over de boodschap van O.L.Vrouw van Fatima en haar rol in de wereldvrede konden discussiëren. Zoals O.L.Vrouw in Fatima zei: "Als Mijn verzoeken ingewilligd worden, zullen er vele zielen gered worden en zal er vrede zijn."

Wij, de organisatoren van de conferentie, werden vooral geleid door de leer van onze Heilige Moeder, de Kerk, en in het bijzonder door die documenten van het Tweede Vaticaans Concilie die betrekking hebben op de rechten en plichten van de leken. Zoals Uwe Heiligheid weet, schrijft de Dogmatische Constitutie van de Kerk de gelovigen voor hun "verlangens en wensen kenbaar te maken" aan hun herders en zegt ze dat "omwille van de kennis, competentie of uitmuntendheid die ze bezitten, de leken het recht - en soms zelfs de plicht - hebben hun mening over dingen die het welzijn van de Kerk aanbelangen, mee te delen." (Lumen Gentium IV.37; zie ook de nieuwe codex van het kerkelijk recht 212).

Uw eigen advies, Heilige Vader

Bovendien, Uwe Heiligheid, waren we ons gedurende de organisatie voortdurend bewust van het advies dat U zelf had gegeven in de aanwezigheid van Kardinaal Wyszynski in 1980 dat degenen die de vervulling nastreefden van de verzoeken van O.L.Vrouw van Fatima (vooral de toewijding van Rusland als voorwaarde voor wereldvrede), eerst naar de bisschoppen moesten gaan om hun steun te zoeken. Van 1983 tot 1993 hebben we meermaals naar al de katholieke bisschoppen geschreven omtrent deze zaak. Ook hebben we verschillende bisschoppen persoonlijk gesproken, vooral tijdens onze eerste bisschoppen conferentie in Fatima in 1992.

Hierdoor hebben we de steun gekregen van 700 katholieke bisschoppen van elk deel van de wereld voor de toewijding van - specifiek - Rusland aan het Onbevlekte Hart van Maria. Maar we voelden dat we nog steeds niet genoeg gedaan hadden.

Daarom schreven we in de lente en vroege zomer van 1994 met vrome en nederige geest opnieuw naar alle bisschoppen ter wereld om hen uit te nodigen om samen te komen in een privékader in het heiligdom van O.L.Vrouw van Guadeloupe in Mexico om er open en vrij over de boodschap van Fatima te praten. Door de vrijgevigheid van duizenden trouwe zielen die het doel van de conferentie steunen, konden we de bisschoppen ook de financiële hulp geven voor de reis naar en het verblijf in Mexico.

Uwe Heiligheid moet weten dat we, vooraleer deze uitnodigingen op te sturen, een persoonlijk onderhoud hadden gehad met Zijne Excellentie, Bisschop Ramon Godinez-Flores, de secretaris-generaal van de Mexicaanse Bisschoppenconferentie, om hem van onze plannen op de hoogte te brengen. In mei 1994 gaf Bisschop Flores zijn enthousiaste goedkeuring voor de conferentie en bood hij ons zelfs aan het hoofdkwartier van de Mexicaanse bisschoppen te huren als vergaderplaats voor de conferentie. We namen dit aanbod graag aan en gaven Zijne Excellentie onmiddellijk een cheque voor de kosten.

De bisschoppen reageren enthousiast!

Gedurende de volgende maanden ontvingen we vele hartelijke antwoorden van bisschoppen van over heel de wereld, die allen hun bereidheid de conferentie bij te wonen te kennen gaven en het initiatief prezen. Het is duidelijk dat de bisschoppen zowel het recht als de plicht hebben de volledige boodschap van Fatima te kennen (zo volledig mogelijk) en zij juichten deze mogelijkheid dan ook toe. Uit de vroege en enthousiaste antwoorden die we kregen, konden we afleiden dat ongeveer 300 bisschoppen de conferentie zouden bijwonen. Dat is bijna 10 procent van het totale katholieke episcopaat wereldwijd! Een enorme verdienste als we rekening houden met de private natuur van de vergadering en de logistieke problemen en de reismoeilijkheden.

Het was toen, Heilige Vader, dat we verontrustende verslagen ontvingen over brieven en telefoontjes die enkele bureaucraten van de Heilige Stoel stuurden naar verscheidene bisschoppen en nuntiussen om de deelname aan onze conferentie te ontmoedigen en zelfs te verbieden. In het begin konden we deze geruchten amper geloven, aangezien we niet begrepen waarom Vaticaanse bureaucraten bezwaren zouden kunnen hebben tegen een private bijeenkomst van katholieke bisschoppen en priesters wiens enige doel was het vredesplan te behandelen dat de Moeder Gods aan de wereld had gegeven in Fatima!

Een campagne van bedrog en leugens

Spijtig genoeg ontdekten we door verder onderzoek en met de hulp van enkele bisschoppen, dat zulke brieven inderdaad opgestuurd werden door enkele Vaticaanse bureaucraten aan bisdommen doorheen heel de wereld. Deze brieven van Uw ondergeschikten suggereerden dat onze conferentie op een of andere manier ongepast was, en dat in een periode waarin U zelf in het openbaar sprak over de nood aan vrede. Om de dingen nog erger te maken, bevatten deze brieven flagrante leugens en laster over de belangrijkste organisator van de vergadering, namelijk Pater Nicholas Gruner. Zonder enige achting voor de waarheid, werden Pater Gruners status als een goed priester en zijn bewezen trouw aan de persoon van Uwe Heiligheid in twijfel getrokken.

Deze ongegronde klachten en belachelijke beschuldigingen zijn vooral pijnlijk als men Pater Gruners zwaar werk (zelfs ten koste van zijn eigen gezondheid) ten dienste van O.L.Vrouw en Haar boodschap in acht neemt. In de voorbije twintig jaar is hij er, ondanks constante oppositie van radicale modernisten en anti-Maria krachten binnen de Kerk, in geslaagd een van de grootste lekenapostolaten in de wereld te vormen, waar bijna 500.000 mensen samenkomen in gebed en offer om de volledige boodschap van Fatima te verspreiden. Door middel van tijdschriften, radio- en televisieprogramma’s heeft Pater Gruner de woorden van de Moeder van God naar tientallen miljoenen zielen rond de hele wereld gebracht...en dit alles volledig volgens de leer en traditie van het heilige Leergezag. Pater Nicholas Gruners huidige status als goed priester kan men niet in vraag stellen en wordt bewaarheid door de blijk van hulde die U zelf uitvaardigde op 1 februari 1993, ter ere van zijn 16 jaren van priesterlijke dienst. U feliciteerde hem persoonlijk omwille van zijn werk voor O.L.Vrouw van Fatima.

Geen woord van waarschuwing of protest

Uwe Heiligheid, het is een understatement te zeggen dat we sprakeloos stonden toen we voor het eerst de uitzinnige verklaring lazen die deze "officiële" brieven bevatten. De conferentie was gedurende maanden openbaar nieuws geweest en toch had geen enkele officiële vertegenwoordiger van de Kerk in die periode contact met ons genomen in verband met bezwaren. Meer dan 4.000 formele uitnodigingen waren verstuurd naar bisschoppen, waaronder uzelf, en de kerkelijke autoriteiten hadden geen woord van protest gesproken. Nu, slechts enkele weken voor de conferentie moest aanvangen, werden we plots aangevallen door onzichtbare vijanden die valse informatie en leugens verspreiden.

Ondanks onze pogingen om deze campagne van bedrog en leugens tegen te gaan door de ware feiten te verspreiden, voelden vele bisschoppen zich verplicht om uit schrik en verwarring hun steun voor de conferentie in te trekken. Het werd ons snel duidelijk dat het verspreiden van deze tweedracht en verwarring onder de bisschoppen juist de onderliggende bedoeling van deze campagne was! Bovendien ontvingen we, niet lang voor de conferentie, een brief van Bisschop Flores waarin hij onze overeenkomst omtrent de accommodatie afgelaste en zijn officiële bekrachtiging terugtrok. Zijne Excellentie haalde als reden voor zijn beslissing commentaren aan die door een ambtenaar van het Staatssecretariaat geleverd waren.

Heilige Vader, wij zijn er zeker van dat U zal begrijpen dat wij zeer ontmoedigd waren door deze gebeurtenissen. We discussieerden er lang over of we de conferentie zouden uitstellen of afgelasten. Uiteindelijk richtten we ons tot de Heer en O.L.Vrouw in gebed, en kozen we er, zeker van Hun leiding en bescherming, voor om verder te gaan zoals aangekondigd was. Ook al hadden we weinig tijd, toch slaagden we er Godzijdank in, ondanks een grote financiële inspanning, nieuwe vergaderplaatsen en slaapgelegenheid voor de bisschoppen te vinden. Door Zijn genade konden we ook de wettelijke en politieke hindernissen oplossen die Bisschop Flores op het laatste moment opwierp door de Mexicaanse overheid reisvisa te laten weigeren aan hen die de conferentie wensten bij te wonen (wat evenzeer tegen de Goddelijke als tegen de burgerlijke wet indruist). Gezegend is God. Gezegend is Zijn Heilige Naam!

De conferentie heeft plaats!

Op 8 november 1994 werd de "Conferentie over Wereldvrede en het Onbevlekte Hart van Maria" officieel geopend in Mexico City in bijzijn van bisschoppen van elk werelddeel, eregasten en leden van de katholieke en wereldlijke pers.

De week daarop praatten de deelnemers tijdens voltallige zittingen die zeer ernstig en vroom waren, vrij over de boodschap van O.L.Vrouw van Fatima en haar speciale rol in de pogingen van de Kerk om vrede te brengen aan onze naties, onze families en onze wereld.

Uwe Heiligheid, hoewel het aantal aanwezige bisschoppen veel kleiner was dan onze eerste verwachtingen, waren we toch zeer dankbaar dat degenen die wel deelnamen zo’n diverse weergave van het episcopaat waren. Prelaten als Aartsbisschop Accogli, Aartsbisschop Capucci en Aartsbisschop Milingo zijn werkelijk waardige en nobele opvolgers van de apostelen zelf! We zullen altijd dankbaar blijven voor de moed en toewijding die zij en hun collega’s toonden door aan onze conferentie deel te nemen.

Op het einde van de conferentie kwamen de delegaties, ondanks de duistere manipulaties van de vijanden van O.L.Vrouw, samen om een historisch document op te stellen dat volgens ons van enorme waarde kan zijn voor de Kerk. Bestaande uit 14 beschikkingen bevestigt dit document de cruciale rol van O.L.Vrouw van Fatima in het vredesproces en het mysterie van onze redding zelf.

Aartsbisschop Milingo beschuldigt de bureaucraten!

Heilige Vader, het was een van de leden van uw eigen curie die de meest dramatische toespraak van de conferentie gaf. Aartsbisschop Emmanuel Milingo, de voormalige aartsbisschop van Lusaka en nu de speciale vertegenwoordiger van de Pontificale Raad voor de Pastorale Zorg voor Migranten en Rondreizenden, stond op en veroordeelde hen die geprobeerd hadden deze bijeenkomst van bisschoppen te verhinderen.

Zich richtend tot zijn medebisschoppen en de hele katholieke wereld, betreurde Zijne Excellentie de pogingen van een paar bureaucraten om het wettige gezag van het episcopaat op te schorten en bisschoppen ervan te verhinderen hun taken te vervullen en hun verantwoordelijkheden op te nemen. Terwijl hij een kopie van de brief die naar de bisschoppen van Nigeria was gestuurd, in zijn hand hield, zei Aartsbisschop Milingo:

"Hoe spijtig! Het is een vernedering voor een mens, die een apostel is, een vernedering - bedoeld om hem ervan te weerhouden zijn plichten te vervullen volgens zijn eigen inzicht en karakter... Het is triest. Het is vernederend. Het doet af aan de waardigheid van de mens om zo’n brief te laten rondgaan, een brief die werkelijk iemand verbiedt naar deze conferentie voor O.L.Vrouw te komen...Als deze brief hun manier om ons te controleren illustreert, betekent dit dat ze zelf de mensen niet vertrouwen aan wie ze gezag gegeven hebben."

Aartsbisschop Milingo sloot zijn toespraak af door al degenen die echt in vrede geloven, aan te moedigen om te volharden in onze poging om de volledige boodschap van Fatima aan de gelovigen en de wereld bekend te maken. Zoals Zijne Excellentie zei: "Ik denk dat we heel, heel ver kunnen komen als we kunnen bewerken dat elke katholiek bezorgd is om het welzijn van de wereld." En, inderdaad, het is juist met die idee van christelijke naastenliefde in ons achterhoofd dat we met het grootste respect en nederigheid deze open brief publiceren.

Heilige Vader, de wereldvrede rust in uw handen!

De Heilige Moeder van God kwam naar Fatima om de wereld een weg naar wereldvrede te tonen. Ze vertrouwde de middelen om die vrede te bereiken aan de Kerk toe, via U, de plaatsvervanger van Christus, samen met de bisschoppen van de wereld. Het is nu 78 jaar geleden dat O.L.Vrouw voor het eerste in Fatima verscheen. Gedurende die periode hebben we gezien dat miljoenen levens vernietigd werden door geweld en oorlog. Vandaag zijn we er verder getuige van hoe miljoenen kinderen in de schoot van hun eigen moeder vermoord worden en tienduizenden levens verwoest worden door bloedige conflicten de wereld rond. De Koningin van de vrede heeft ons een uitweg geboden voor deze tragische cirkel van dood als we alleen maar haar bevelen om gebed, eerherstel en toewijding opvolgen.

Uwe Heiligheid, we zijn van plan verder ons deel bij te dragen om alle katholieken en andere mensen van goede wil aan te moedigen om hun vertrouwen in de Heilige en Onbevlekte Harten van Jezus en Maria te plaatsen. Met alle respect en liefde zijn we ook van plan om ons best te blijven doen om de volledige boodschap van Fatima naar de Kerk te brengen, in het bijzonder naar U en Uw medebisschoppen. Onze campagne voor de toewijding van Rusland aan het Onbevlekte Hart (zoals bevolen in Fatima) zullen we onversaagd verder zetten. Wij en de andere 5.000.000 gelovigen die petities omtrent de boodschap van Fatima hebben ondertekend, zullen ons het zwijgen niet laten opleggen door gewone bureaucraten die enkel hun persoonlijk doel nastreven.

De geschiedenis van onze Heilige Kerk en de levens van onze heiligen leren ons dat we het kwaad moeten bestrijden, van waar het ook komt. Onze harten blijven onverbreekbaar verbonden met het Uwe, Heilige Vader, maar we vrezen dat U misleid wordt door degenen waarin U Uw vertrouwen hebt gesteld. De feiten die we in deze open brief hebben weergegeven, samen met private informatie uit bisschoppelijke bronnen, hebben ons doen besluiten dat een handvol Vaticaanse bureaucraten met kwaad opzet informatie voor U verbergt en zonder enig gezag in Uw naam handelt. We vragen met aandrang dat U deze kans benut om de daden van die ambtenaren te onderzoeken die - door duidelijke inbreuken op het kerkelijk recht en de constituties van de Kerk - probeerden om onze recente conferentie te saboteren en de naam van een priester zwart te maken die zoveel heeft opgeofferd voor O.L.Vrouw en de eer van onze Heilige Moeder de Heilige Kerk.

Wij doen een beroep op U, Heilige Vader!

Uwe Heiligheid, ten tijde van onze eerste bisschoppenconferentie in Fatima in 1992, waren wij ontzet door de manifest onjuiste verklaringen die zekere Vaticaanse bureaucraten aflegden, die tegen de vergadering waren. Niettemin zwegen we, in de hoop dat de christelijke liefde zou overwinnen. Wij verwachtten dat deze verantwoordelijken na deze gebeurtenis hun fouten zouden inzien en een onmiddellijke rechtzetting zouden publiceren. We veronderstelden dat, in het slechtste geval deze onwettige en onrechtvaardige pogingen zouden stoppen om onze verspreiding van de boodschap van Fatima te saboteren.

Nu, na de gebeurtenissen beschreven in deze open brief, is het duidelijk dat ons geduld en zwijgen door deze personen opgevat werd als een vrijgeleide voor meer stoutmoedige en onrechtvaardige aanvallen tegen onze pogingen om de boodschap van Fatima aan de wereld en de bisschoppen bekend te maken. Na de bittere ervaringen tijdens onze twee laatste conferenties, lijkt het nu onmogelijk te ontkennen dat er een kleine groep van Vaticaanse ambtenaren bestaat die zo overtuigd is van haar eigen macht dat ze alle middelen zal gebruiken (waaronder leugens en laster) om iedereen het zwijgen op te leggen die de volledige boodschap van Fatima propageert. Dus, Heilige Vader, zijn wij verplicht om rechtstreeks een beroep op U te doen via deze open brief, vertrouwend zoals altijd op Uw eerlijkheid en oprechtheid.

Een nieuwe conferentie wordt aangekondigd!

Op de Mexico conferentie in november, werden we door de bisschoppen en andere aanwezigen aangemoedigd om nog een bijeenkomst van bisschoppen te organiseren om over de boodschap van Fatima en haar rol in de wereldvrede te discussiëren. Verschillende bisschoppen drongen er op aan dat we die volgende conferentie in Rome zouden houden, onder Uw bescherming en leiding.

Om te vermijden dat we ervan beschuldigd zouden worden in het geheim plannen te maken of geen toestemming te vragen, kondigen we hier en nu - in dit publieke forum - aan dat we voor de derde maal elke bisschop van de wereld (vriend of vijand van Fatima) uitnodigen om in Rome bijeen te komen voor een conferentie over Vrede en het Onbevlekte Hart van Maria, waarvan de data door een formele brief en officiële aankondiging zullen meegedeeld worden.

Heilige Vader, wij bidden dat U Uw Pauselijke zegen over deze bijeenkomst zult uitspreken en, indien mogelijk, een of meer van de sessies zult bijwonen. Geen enkele Paus heeft ooit zo ontroerend over de nood aan vrede gesproken en zoveel respect voor de boodschap van Fatima getoond als U. Wij geloven dat het daarom erg passend en juist zou zijn dat Uw naam als eerste zou staan op de lijst van degenen die deze historische gebeurtenis steunen.

Voorgelegd met alle respect en liefde voor Uwe Heiligheid en in de naam van de Heer en Redder, Jezus Christus en Zijn Geheiligde Moeder, Maria.

*

De open brief was getekend door een aartsbisschop, een bisschop, vele priesters en religieuzen, en meer dan 9.000 steunende leken.

Gespreid over twee volledige pagina’s van de grootste krant van Rome, gaf de advertentie aan Paus Johannes Paulus II kalm en precies weer wat Pater Gruner en de leden van het apostolaat al drie jaar lang aan Zijne Heiligheid verlangden te vertellen. De open brief was zowel een smeekbede als een verslag: op een open maar toch eerbiedige toon, een smeekbede voor de collegiale toewijding en de historiek van het systematische machtsmisbruik door de anti-Fatimakrachten in de Vaticaanse bureaucratie, die zich gedroegen alsof ze boven verwijt en boven het kerkelijk recht stonden.

De open brief verwoordde, zonder in polemieken te vervallen met de bureaucraten die het voordeel van de anonimiteit hadden, wat de 9.000 trouwe katholieken die de brief getekend hadden bezighield, en was rechtstreeks gericht tot de Paus over de slagorde heen van pauselijke adviseurs.

Tegenstanders van het apostolaat zouden het een "schandaal" noemen, maar de voorzichtige lezer kon zien dat de ondergetekenden van de brief geloofden dat ze hun ware trouw aan de Paus uitdrukten in het tijdperk van Fatima. Zij hadden een respectvolle maar onbevreesde smeekbede aan de plaatsvervanger van Christus gericht - juist omdat hij de plaatsvervanger van Christus is - om met de middelen die exclusief de Paus in Fatima zijn toegekend, de triomf van het Onbevlekte Hart van Maria te helpen bewerkstelligen, en daardoor wereldvrede en het Rijk van Christus Koning. Niet de vrede van een werelds Utopia, maar het Rijk van Christus Koning en Maria Zijn Koningin Moeder. Niet de groteske installatie van een oecumenische broederschap tussen de aanhangers van tegengestelde en strijdende belijdenissen, maar de eenheid van één Heer, één Geloof, en één Doopsel in een katholieke eenheid over heel de wereld. Dezelfde wereld als onder de voeten van O.L.Vrouw, zoals afgebeeld op de Miraculeuze Medaille waarvan Zij het ontwerp Zelf had bepaald in Haar verschijning aan de H. Catherine Labouré.

Ja, degenen die de open brief hadden ondertekend, hadden triomfalisme gepropageerd, puur en simpel. Want triomf is het lot van Christus voor de Eeuwigheid, en de zending van Zijn Heilige katholieke Kerk is die triomf veilig te stellen, en niets dan die triomf, anders zouden we ontrouw zijn aan Zijn onveranderlijke bevel: "Maak alle naties tot mijn leerlingen, doop hen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest; leer hen al de bevelen te gehoorzamen die Ik je gegeven heb." Al de bevelen, waaronder de noodzaak toe te treden tot de ene ware Kerk, de katholieke Kerk, en het gehoorzamen aan het bevel van Fatima, dat "een verplichting voor de Kerk inhoudt", zoals de Heilige Vader zelf had verklaard in Fatima op 13 mei 1982.

In een Kerk die gedurende de laatste 35 jaar aan het koken was door openlijke ketterijen en schandalen, had de algemene campagne van de bureaucraten tegen een toogdragende Maria-priester van een klein stadje in Canada geen precedenten. Het zelfde kan ironisch genoeg ook gezegd worden van het antwoord door duizenden katholieken die Pater Gruners werk door de jaren heen gesteund hadden. Zeker, sinds de uitgave van Humanae Vitae hadden afvalligen van allerlei slag hun toevlucht genomen tot het forum van de publieke opinie, zelfs open brieven in kranten, om hun woede tegen een gehaat geloofspunt te koelen. Maar nooit hadden trouwe katholieken, die zo duidelijk opkeken naar de Pauselijke macht, geprobeerd om de Heilige Vader op deze manier te benaderen: "Onze harten blijven onverbreekbaar met het Uwe verbonden, maar wij vrezen dat U misleid wordt door degenen waarin U Uw vertrouwen hebt gesteld." De open brief was een daad van liefde, geboren uit noodzaak. Er zat niets anders op.

*

Alberto Carosa schrijft vanuit Rome: - "'Geen commentaar,’ was de officiële reactie van het Vaticaan op de twee pagina’s beslaande ‘open brief’ aan de Paus die gisteren, 12 juli 1995, verscheen in de grootste krant van Rome, Il Messaggero. De aankondiging, getiteld: een "Open brief aan Zijne Heiligheid, Paus Johannes Paulus II", was betaald door giften van bijna 10.000 katholieken van over heel de wereld."

De Italiaanse media, waaronder de belangrijkste nieuwsagentschappen, besteedden veel aandacht aan de open brief. Il Gazzettino, uit Venetië, had het geringschattend over "strenge traditionalisten die niet beseffen dat Rusland veranderd is" en merkte foutief op dat "het niet de eerste keer was dat katholieke groeperingen van Amerika volledige pagina’s van Europese kranten kopen om ideeën en initiatieven te verspreiden." L’Indipendente beschreef de advertentie als een "onhandige vorm van correspondentie," terwijl Milaans Il Giorno de advertentie juist "goed verstaanbaar" noemt en een "ongewoon initiatief waarvan het Vaticaan zich distantieert met een ‘Er is niets over te zeggen.’" Dit werd enkele dagen later gevolgd door interview van een volledige pagina met de Pauselijke adviseur en Fatima-expert, de Slowaakse Bisschop Pavao Maria Hnilica, die de open brief beschreef als "ongetwijfeld betekenisvol" aangezien hij gepubliceerd werd door een Maria-beweging die "wijdverspreid is in heel de wereld."

Er zou spoedig in een praatshow, een belangrijk programma op de Italiaanse televisie, over de "open brief" gesproken worden. In het gekibbel tussen de deelnemers zou Pater Rene Laurentin uiteindelijk verplicht worden toe te geven dat de collegiale toewijding zoals gevraagd door O.L.Vrouw van Fatima nooit echt uitgevoerd was, in tegenstelling tot wat hij vroeger beweerde.¹⁹¹

De media zagen echter een andere aankondiging (deze keer anoniem) volledig over het hoofd in Il Giornale op 14 juli met als titel "13 juli 1917: Derde ontmoeting met O.L.Vrouw". 13 juli is de verjaardag van de derde verschijning van O.L.Vrouw in Fatima, een datum die amper opgemerkt werd door de media in hun verslagen over de publicatie van de open brief. Deze verjaardag viel samen met een van de meest verschrikkelijke gebeurtenissen in het aan de gang zijnde Balkanconflict: de val van Sbrenica. De slachtingen, verkrachtingen en volksverhuizingen die hierop volgden en uitgebreid op de eerste pagina’s van al de kranten verschenen, waren een verschrikkelijke (al dan niet onbewuste) herinnering aan de grote oorlogsstraf die zo’n belangrijk deel van de boodschap van Fatima uitmaakt.

In de kantoren van Il Messaggero zelf, de krant die merkwaardig genoeg niets over de open brief schreef, rinkelden de telefoons onophoudelijk de dag na de publikatie, tot ze van de haak genomen werden. Meer dan een van de bellers zou een woedende bureaucraat van het Vaticaan zijn, die eiste te weten hoe dit was kunnen gebeuren. Men kan zich de beroering voorstellen in de Vaticaanse kantoren van hen die hun leven hadden gewijd aan de "triomfen" van de Vaticaan-Moskou overeenkomst en de overgave in Balamand. Boven alles was de open brief een herinnering dat de Hemel had voorgeschreven dat echte, langdurige vrede nooit tot stand zou komen door onderhandelingen tussen de wereldse machten. De vrede zou tot stand komen door de Moeder van God, die als bemiddelaarster de mensen het niet-onderhandelbare en onweerstaanbare fiat van Christus Koning meedeelde.

De Moeder van God liegt niet. Alleen via Haar kan Rusland bekeerd worden - bekeerd - en vrede aan de wereld geschonken worden. De open brief had de Paus en de wereld gevraagd onder ogen te zien wat manifest was: dat de toewijding van Rusland niet gebeurd was. De fouten van Rusland hebben zich zeker over de wereld verspreid. Niemand die ogen in zijn hoofd heeft, kan werkelijk beweren dat die fouten minder verspreid waren geworden sinds de vermeende toewijding van 1984. Ze zijn eerder intenser en meer verspreid, elke dag nieuwe en kwadere vertakkingen vindend. Tenzij de Heilige Vader alle bisschoppen beveelt zich met hem te verenigen in de toewijding, zullen de fouten van Rusland de wereld zeker overwoekeren.

Vandaar de open brief, wat ook de gevolgen mogen zijn voor Pater Gruner en het apostolaat.

*

Het Sint Pietersplein, avond: Pater Gruner beantwoordt een verzoek om een paternoster te wijden. Het is voor een grootmoeder die een "vurig katholiek" is. De jonge Californische vrouw die de paternoster voor zich uit houdt, is welbespraakt, heel respectvol en zeer kalm. Ze geeft toe dat ze zelf niet katholiek is. Ze luistert geïnteresseerd terwijl Pater Gruner haar en haar gezel met gemak begint uitleg te geven. Ze kon niet weten dat de priester die haar over het geloof deed nadenken, waarschijnlijk de meest controversiële priester in de huidige Kerk is.

Pater Nicholas Gruner is heel zijn priesterlijk leven in een of andere controverse verwikkeld geweest. Maar hij heeft nooit beweerd iets anders te zijn dan een priester die de boodschap van O.L.Vrouw verkondigt. Toch heeft hij in die hoedanigheid de vijandelijkheid, jaloezie en haat van zijn tegenstanders opgewekt, plus de geregelde censuur van die "Onaantastbaren" in de katholieke pers die rechtschapen afkeer van zijn methoden veinzen. Wat hij is en wat hij doet is wereldwijd gekend. Toch wakkert iets in zijn priesterschap het vuur aan van hen die zijn traditionele wijze van priester zijn het liefst zien verdwijnen.

Samen met de open brief bracht Pater Gruner 40.000 petities van katholieken uit heel de wereld mee, boven op de honderdduizenden petities die hij al afgeleverd had. Al deze petities vroegen de heilige Vader Rusland toe te wijden volgens de juiste termen van de H. Maagd. Ze vroegen dit aan Zijne Heiligheid omdat er duidelijk iets mis was. In de negen jaren die de verschijning van O.L.Vrouw van Guadeloupe volgden, klommen er 9 miljoen mensen, een volledige natie, uit de afgronden van heidense afgodendienst en mensenoffers naar de heiligdommen van katholieke kerken, gedoopt en bekeerd. Maar nu zijn er dertien jaren verstreken sinds de vermeende toewijding van Rusland in 1984 - waarbij de bisschoppen niet hadden meegedaan en de wereld als geheel toegewijd was geweest, zonder de bijzondere vermelding van Rusland. Tijdens die 13 jaren zijn er, volgens de meest optimistische verslagen, ongeveer tweehonderdduizend bekeringen geweest in een land van tweehonderdvijftig miljoen mensen, de Oekraïne inbegrepen.

Inderdaad, de bekering van Rusland was, ongelofelijk maar waar, verboden geweest door de Vaticaanse bureaucraten wiens overgave in Balamand de terugkeer van de Russische orthodoxen naar de heilige katholieke Kerk als "ouderwets" had afgedaan.

Aangezien het Rusland verboden was geweest zich te bekeren, was het land nog meer gecorrumpeerd geraakt door haar fouten, terwijl de wereld haar steeds sneller wordende afdaling in de richting van de Hel had verder gezet. Niets van dit alles had kunnen gebeuren als het verzoek van O.L.Vrouw vervuld was geweest. Want O.L.Vrouw liegt niet. Haar vredesplannen werden gedwarsboomd door mensen.

De menigte mensen vertegenwoordigd in de open brief, is verbijsterend voor hen die de ups en downs van het apostolaat niet gevolgd hebben. Maar zouden deze menigte en het apostolaat even groot blijven bij de gebeurtenissen van het komende jaar, terwijl de conferentie in Rome naderde en de bureaucratische aanvallen op het hart van Pater Gruners priesterschap dichter bij hun doelwit leken te komen ? Misschien zou het antwoord in het decreet liggen van alweer een andere welwillende prelaat die de verdediging van de zaak van O.L.Vrouw van Fatima op zich zou nemen.