|
Hoofdstuk 19
Epiloog
KATHOLIEKEN IN CHINA, GECONFRONTEERD MET DE
VERVOLGING, DUIKEN WEER ONDER.
The New York Times - 27 januari 1997
"De nieuwe golf van religieuze onderdrukking [van
katholieken] in China lijkt vooral het produkt van President Jiang Zemins
beleid om de socialistische spirituele beschaving te
ondersteunen..."
LINKS WINT STERK MANDAAT AANGEZIEN FRANSE
KIEZERS SOBERHEID VERWERPEN TEN GUNSTE VAN WERKGELEGENHEID. Er wordt
verwacht dat de socialisten een coalitie geen vormen met de
communisten.
The New York Times - 2 juni 1997
"De Franse kiezers gaven op zondag een mandaat
aan de Socialistische Partij en haar communistische medestanders..."
KATHOLIEKEN WORDEN VERBANNEN UIT HUN KERK
NABIJ MOSKOU.
Keston Nieuwsdienst - 28 mei 1997
"[L]okale autoriteiten...blijven de registratie
van de katholieke Kerk tegenhouden onder het voorwendsel dat de parochie een
vreemde religieuze organisatie is...[D]e autoriteiten zijn van plan
het kerkgebouw, dat nu gerestaureerd wordt, te veranderen in een Russisch
Orthodox museum..."
POOLSE EX-COMMUNISTEN OPGEBLAZEN DOOR
KARDINAAL.
CWN - 30 mei 1997
"Kardinaal Joseph Glemp vertelde 20.000
aanbidders in een Corpus Christi processie dat ondanks het feit dat het
communisme beëindigd werd in 1989, het nog altijd dezelfde mensen zijn die
aan de macht blijven...[D]e geest van het marxisme doordringt
verschillende domeinen van het leven."
6 Juni 1997 - Het Feest van het Heilige
Hart, Fort Erie, Ontario. Tachtig jaar geleden verscheen O.L.Vrouw van Fatima in
de Cova da Iria om een boodschap van God te geven, die bevestigd werd door een
nooit eerder gezien openbaar wonder:
"De Heilige Vader zal Rusland aan Mij toewijden
en het land zal bekeerd worden, en een periode van vrede zal de wereld
toegestaan worden...Als de mensen doen wat Ik vraag, zullen er vele zielen
gered worden en zal er vrede zijn."210
De krantenkoppen lezen vanuit het oogpunt van
Fatima, betekent het besef dat de hemelse belofte nog niet vervuld is. Dit is
natuurlijk niet te wijten aan de Hemel: "Rusland zal bekeerd worden", zei de
Maagd in Fatima, en de Maagd liegt niet. De schuld kan alleen bij de mensen
liggen. De wereldse plannen van de mens strijden met de boodschap van
Fatima.
De boodschap van Fatima is niet alleen een
belofte, maar ook een waarschuwing. De belofte werd nog niet vervuld omdat er
geen rekening werd gehouden met de waarschuwing:
"Als Mijn verzoeken niet vervuld worden, zal
Rusland haar fouten doorheen heel de wereld verspreiden, oorlogen en vervolging
van de Kerk veroorzakend, de goeden zullen martelaars worden, de Heilige Vader
zal veel lijden en verschillende naties zullen vernietigd
worden."211
In Canada leest Pater Gruner over de reis van de
Paus naar Polen, waarvan velen beweren dat het zijn laatste zal zijn. In Polen
winnen de wereldse plannen van de mens terrein. In de laatste jaren heeft de
Paus zijn volk dikwijls toegesproken zoals een vader zijn dolende kinderen
toespreekt, hen smekend het materialisme dat ze verwelkomd hebben sinds "de val
van het communisme", de rug toe te keren. Polen heeft recent een liberale
abortuswetgeving goedgekeurd.
Maar enkele dagen voor de aankomst van de Paus
hadden de "ex-communisten" die nu het thuisland van de Paus regeren,
godsdienstonderricht in het leerprogramma van de kleuterscholen vervangen door
seksuele opvoeding. Kardinaal Glemp had hierop gereageerd door te vragen: "Wie
kan er tegen de natuurlijke genegenheid van kinderen voor God zijn ?" Het
antwoord luidt: de mensen die tegen God zijn, zijn ertegen.
Polen wordt vandaag geregeerd door
atheïsten. Het zijn communisten onder een andere naam. Katholieken in
China worden weer vervolgd. Frankrijk heeft een mandaat gegeven aan socialisten
en communisten, terwijl de Europese landen geïntegreerd worden in een
"Europese Unie" van abortus, contraceptie en scheiding. Abortus is
"gelegaliseerd" in al de naties van de wereld, en "gelegaliseerde" euthanasie
volgt ook. In Rusland wordt aan de Russische orthodoxen door katholieke
bisschoppen verteld dat ze niet langer naar Rome moeten terugkeren, en een
katholieke parochiekerk wordt een Russisch Orthodox museum. Rusland heeft zich
niet bekeerd.
In Fatima zei O.L.Vrouw ons dat "Rusland de
tuchtmaatregel is die de Hemel gekozen heeft om de hele wereld te straffen
(omwille van haar zonden), als we dat arme land niet op voorhand
bekeren."212 Maar de bekering van Rusland kan alleen maar bereikt
worden "op deze manier"; dat wil zeggen, door de toewijding van Rusland aan het
Onbevlekte Hart van Maria door de Paus en alle katholieke bisschoppen op
dezelfde dag en hetzelfde tijdstip.213 Als Rusland met de tijd niet
bekeerd wordt, zullen "verschillende naties vernietigd worden"214 en
zal "Rusland de hele wereld veroveren."215 Toch werd Rusland nog
niet bekeerd.
De leveranciers van "Fatima Lite", samen met de
anti-Fatima krachten in het Vaticaan, hebben de wereld wijsgemaakt dat de Paus
Rusland aan het Onbevlekte Hart van Maria heeft toegewijd in het Orwelliaans
jaar 1984. Vreemd genoeg heeft de Paus zelf dat nooit beweerd, ook al roepen ze
constant zijn autoriteit in om hun bewering te steunen. De Paus heeft zelfs het
tegengestelde gezegd op de voorpagina van L Osservatore
Romano.216 Dertien jaren na de vermeende toewijding van Rusland,
blijven de anti-Fatima krachten volhouden dat Fatima heeft afgedaan. Terwijl
zij een "Fatima Lite" verkopen, ontdaan van de Goddelijke waarschuwingen en
gereduceerd tot algemene vroomheid, beweegt de wereld zich meer en meer in de
richting van die grote tuchtmaatregel waarvoor de Maagd ons steeds weer heeft
gewaarschuwd in deze tijd van afvalligheid.
In 1951 zei Paus Pius XII: "De wereld van
vandaag is er erger aan toe dan voor de zondvloed."217 Maar in 1951
was abortus nog niet eens gelegaliseerd, behalve natuurlijk in de Sovjet Unie
en het Rode China. Sinds dan heeft Rusland haar fouten, waaronder abortus, over
heel de wereld verspreid, zoals O.L.Vrouw voorspeld had in Fatima. Sinds 1984
zijn er meer dan 600.000.000 kinderen vermoord in de moederschoot.
In datzelfde jaar introduceerden de leveranciers
van "Fatima Lite" hun nieuwe produkt: "toewijding Lite". Het bloed van elk
geaborteerd kind sinds de introductie van "toewijding Lite" schreeuwt naar de
hemel om wraak, zoals de Heilige Schrift bevestigt. Maar nog steeds brengen de
verkopers van "Fatima Lite" hun valse produkten aan de man, de waarschuwing
negerend die hen te wachten staat.
Het is de waarschuwing van Fatima die Pater
Gruner vandaag het meest zorgen baart. De tijd die de Maagd beloofd had voor
bekering en berouw als de mensen aan Haar verzoeken voldeden, zal bijna
verlopen zijn. De vernietiging van naties staat dus op het punt te gebeuren.
Vele katholieken hebben een tastbaar gevoel dat dit het geval is. Maar te veel
anderen ontkennen. "Met wie zal ik spreken? En tot wie zal ik getuigen opdat
hij zou horen ? Hun oren zijn niet besneden en toch kunnen zij niet horen...En
zij herstelden de bres van de dochter van mijn volk op een schandalige wijze,
ze roepen Vrede, vrede, terwijl er geen vrede
is..."218 Op die manier getuigde de profeet Jeremiah tegen de
valse profeten van Jeruzalem, die zich doof hielden voor de waarschuwingen van
de Hemel. In 1997 houden de valse profeten zich doof voor de boodschap van
Fatima. "Vrede, vrede," zeggen ze, terwijl er geen vrede is.
Pater Nicholas Gruner beweert niet dat hij een
Jeremiah is. Hij heeft nooit beweerd iets anders te zijn dan een katholiek
priester die kan zien wat manifest duidelijk is: dat de beloften van O.L.Vrouw
niet vervuld zijn en dat dat niet Haar schuld kan zijn. Hij kan niet "Vrede,
vrede" zeggen, als hij kan zien dat er geen vrede is. Hij zal die zonde niet
begaan. Hij is vastbesloten verder te gaan met wat hij doet tot God het niet
meer toestaat. Hij zal bidden voor de kracht om dit te doen.
Introibo ad altare Dei. Ik zal opgaan
naar het altaar van de Heer. Het gebed van de H.Mis stijgt op naar de Hemel
vanuit de private kapel van Pater Gruners bescheiden huis. Iedereen die Pater
Gruner de H.Mis heeft zien opdragen, werd er aan herinnerd dat hij, boven
alles, een priester is. Hij draagt de H.Mis op zoals hij dat altijd doet, in de
oude Latijnse ritus van de katholieke Kerk. Ook hier kunnen we ons de woorden
van Jeremiah voor de geest halen : "Sta op de wegen, en zoek, en vraag naar de
oude paden, hetgeen de goede weg is, en volg het pad en vind verkwikking
voor jullie zielen..."219
Een paar maanden vroeger, tijdens Pater Gruner
laatste reis naar Rome, had Kardinaal Ratzinger een persconferentie gegeven
waarop hij zijn juist heruitgegeven memoires voorstelde. In die memoires geeft
de kardinaal toe wat eigenlijk al lang duidelijk was: de drastische
hervormingen van de H.Mis in 1969 hadden "extreem zware schade aan de Kerk
berokkend."220 Het afschaffen van de "oude H.Mis" was een "breuk in
de geschiedenis van de liturgie, waarvan de gevolgen alleen maar tragisch
konden zijn"221. En het meest betekenisvol in het licht van het
derde geheim, dat de kardinaal gelezen heeft: "De kerkelijke crisis waarin we
ons vandaag bevinden wordt in grote mate veroorzaakt door de ineenstorting van
de liturgie."222
Bijna dertig jaar lang hadden de
post-conciliaire revolutionairen en hun actieve en passieve medewerkers de
"traditionalistische" katholieken belachelijk gemaakt en gemarginaliseerd als
"ongehoorzaam" en "ontrouw" aan de Paus, omwille van het feit dat ze zegden wat
de Prefect van de Congregatie voor de geloofsleer nu ook zei. Kardinaal
Ratzinger wordt de nauwste adviseur van de Paus genoemd - de Paus in wiens
handen Pater Gruners libellus223 gegeven was slechts zes
maanden eerder door twee prelaten en een jongeman. Voor Pater Gruner betekende
wat de kardinaal in zijn memoires had gezegd, een zekere opluchting en hoop.
Het tij stond misschien op het punt te keren, niet alleen voor hem, maar voor
de hele Kerk. De waarschuwing van Fatima zou misschien nog in acht genomen
worden; het nieuwe Jeruzalem kon misschien nog het lot van het oude
afwenden.224
Na de H.Mis in de private kapel, zouden er,
zoals altijd, nog veel gebeden worden aan het altaar. Pater Gruner zou bijna
een half uur lang sereen knielen op een massief houten bankje, waarop vele
anderen reeds na enkele minuten pijn zouden hebben. Daarna volgen het
breviergebed en steeds de rozenkrans. Zon drie uren zouden die dag, en
alle andere dagen, gevuld worden door gebed. H.Mis na H.Mis, rozenkrans na
rozenkrans zouden gebeden worden voor de toewijding van Rusland en het
apostolaat gewijd aan de bekendmaking van deze toewijding.
Terwijl de priester bidt, wordt hij in zijn
gebeden vergezeld door bisschoppen, priesters, religieuzen en leken van over
heel de wereld, die hem en zijn werk steunen ondanks al de controverse die hij
opwekte. Waarom doen ze dit ? De verklaring hiervoor ligt niet zomaar bij
gehechtheid aan de man zelf. De man is niet belangrijker dan andere mannen. De
verklaring ligt bij wat hij zegt. Want wat hij zegt is niets meer of
minder dan wat O.L.Vrouw zei in Fatima.
De priester op zijn knieën in de kleine
kapel begrijpt dat de boodschap van Fatima de dringende smeekbede van een
Moeder aan Haar kinderen is, in tijden van gevaar voor een wereld die
opstandiger wordt met het uur : "Alleen Ik kan je helpen," zei Ze in Fatima.
Door de genade van God, verkregen door de tussenkomst van de Heilige Maagd
Maria, gelooft de priester dit zoals een kind het zou geloven - letterlijk, en
met zijn hele hart. Op die manier, door diezelfde genade, geloven vele anderen.
Maar niet genoeg.
De zon daalt onder de rand van de
Niagaraglooiïng terwijl Pater Gruner het breviergebed bidt, een van de
plichten van staat vervullend, waartoe God hem geroepen heeft. Degenen die het
werk van Pater Gruner zo lang tegengewerkt hebben, weten dat de genade van zijn
priesterschap hem steunt. Wanneer de zon die over Niagara ondergegaan is,
opkomt boven Rome, zal de strijd omtrent Pater Gruners priesterschap verder
gaan.
Op een podium veel groter dan de immense afstand
tussen Canada en Rome, nadert het drama van Fatima zijn einde. In een duister
wordende kapel bidt Pater Gruner. Aan de rechterkant van het altaar waar hij
zojuist het Heilige Offer van de H.Mis heeft opgedragen staat een beeld van de
pelgrimerende Maagd dat in Fatima gezegend was door dezelfde Paus die Maria had
uitgeroepen tot de Moeder van de Kerk en de Moeder van Christus. De
pelgrimerende Maagd kijkt glimlachend neer op de knielende priester, zoals ze
gedaan heeft gedurende hun 20 jaren van samen reizen.
Het apostolaat gaat verder, en de man die ze de
"Fatima priester" noemen blijft de verspreiding van de boodschap van
Fatima aan miljoenen leiden. Tot grote ergernis van de anti-Fatima krachten,
blijft het apostolaat verdere steun van katholieken over heel de wereld
ronselen voor de zaak van O.L.Vrouw van Fatima.
Uiteindelijk kan dit alles maar verklaard worden
door de trouw van de priester aan een boodschap die niet van hem is, of van een
ander mens, maar die van Haar. De vele katholieken die achter Pater Gruner en
zijn werk staan, getuigen unaniem dat de manier waarop hij alle tegenstand
overleeft, te danken is aan niets anders dan dit: "Hij vertelt de waarheid."
|