|
Appendix VII Weergegeven met de toelating van de auteurs. Een kerkelijke petitie aan Zijne Heiligheid Johannes Paulus II Feest van de H. Michael, 29 september 1996 Zijne Heiligheid Paus Johannes Paulus
II, Uwe Heiligheid: Gevolg gevend aan canon. 1501 en volgende, verzoeken wij, Coralie Graham, Mairead Clarke en Mary Sedore, Uwe Heiligheid hierbij om voldoening naar aanleiding van de klachten over de onrechtmatige daden beschreven in de bijgevoegde formele Petitie, tegen José Kardinaal Sanchez, Aartsbisschop Creszenzio Sepe en hun medewerkers. Zoals volledig uitgelegd werd in de Petitie, volgens Canon. 1405 (1), 2, 3, is Uwe Heiligheid de enige rechter die volgens de wet bevoegd is over deze zaak te oordelen, aangezien kardinalen en, in strafrechterlijke zaken, bisschoppen, alleen door de Paus zelf kunnen veroordeeld worden. We wenden ons met deze Petitie tot Uwe Heiligheid als individuele gelovigen en als directeuren, leden, werknemers of medewerkers van het Nationaal Comité voor de Nationale Pelgrimerende Maagd van Canada en de Dienaars van Jezus en Maria, Inc., leken apostolaten voor de verspreiding van en de devotie aan de Heilige Maagd Maria en Haar boodschap in Fatima. We handelen volgens een officiële interpretatie van de codex van het kerkelijk recht van 1983, goedgekeurd door Uwe Heiligheid, waarin staat dat leden van een lekenapostolaat dat geen juridische entiteit is of zelfs niet formeel door de Kerk erkend werd, niettemin individueel of als groep hun toevlucht mogen nemen tot de hiërarchie. [AAS 80 (1988) 1818] De Petitie verhaalt het jarenlange systematisch misbruik van kerkelijke macht en autoriteit door de beklaagden. Ze handelden volledig buiten de gepaste kanalen van de kerkelijke procedures om voor de hele Kerk ons apostolaat te verbieden en de leden ervan te belasteren. Gedurende dit hele proces werd ons apostolaat nooit beschuldigd van om het even welk kerkelijk misdrijf, waardoor ons alle mogelijkheden om te reageren op hun daden, buiten deze Petitie aan Uwe Heiligheid, ontnomen werden. De feiten die in de Petitie uitgelegd worden zijn zeer ernstig, niet alleen omdat ze ons apostolaat schade toebrachten, maar ook omdat ze de Kerk als geheel aantasten door belangrijk apostolisch werk van de gelovigen (de verkondiging van de boodschap van Fatima, die Uwe Heiligheid zelf gepredikt heeft) te proberen te onderdrukken, en omdat de beklaagden de waardigheid en geloofwaardigheid van hun respectievelijke functies hebben aangetast door ze op de beschreven manier te misbruiken. We verzoeken nederig dat Uwe Heiligheid deze zaak ontvankelijk verklaart, de beklaagden verplicht zich te verantwoorden en de rechtzetting die wij tegen hen vragen, toewijst. Hoogachtend verblijven wij in Jezus, Maria en Jozef, Mevr. Coralie Graham Mevr. Mary Sedore Mevr. Mairead Clarke
* Een kerkelijke Petitie (Libellus) aan Zijne Heiligheid Johannes Paulus II -door- Coralie Graham, Mairead Clarke en Mary Sedore, e.a., in hun individuele hoedanigheid als gelovigen, en als directeuren, leden, werknemers of medewerkers van het Nationale Comité voor de Nationale Pelgrimerende Maagd van Canada en de Dienaars van Jezus en Maria, Inc., leken apostolaten voor de verspreiding van en de devotie aan de Heilige Maagd Maria en Haar boodschap in Fatima verzoekers -tegen- José Kardinaal Sanchez, Monseigneur Crescenzio Sepe, en hun medewerkers in de ongeoorloofde daden waarover geklaagd werd beklaagden Volgens
Can. Voor de rechtzetting van het misbruik van kerkelijke autoriteit en laster V. Of een groep gelovigen, zonder juridische entiteit of erkenning zoals in Can. 299 #3, gewettigd haar toevlucht kan nemen tot de hiërarchie... A. ...bevestigend voor individuele gelovigen, ofwel individueel ofwel als groep, als er een echte klacht is... Beslissing van de Pontificale Commissie Voor de Interpretatie van Wetgevende
Teksten -AAS 80 (1988) 1818
* "De christelijke gelovigen mogen gewettigd de rechten die ze in de Kerk genieten, handhaven en verdedigen voor een volgens de wet bevoegd kerkelijk forum." -Can. 221 * "De Roomse Paus alleen heeft het recht te oordelen over...[2.] kardinalen...[3.] en, in strafrechterlijke zaken, bisschoppen." -Can. 1405 (1) 2,3 Inhoudstafel van deze kerkelijke Petitie I. Korte samenvatting van deze petitie II. Het lijden veroorzaakt door de daden van de beklaagden III. Feiten van deze petitie IV. Specifiëring van de beschuldigingen V Kerkelijke gronden voor de petitie
VI. Besluit Allerheiligste Vader: Wij richten nederig deze petitie tegen Zijne Eminentie José Kardinaal Sanchez, voormalig Prefect van de Congregatie voor de Geestelijken, en Monseigneur Crescenzio Sepe, de Secretaris van de vernoemde organisatie ("beklaagden"). Volgens het kerkelijk recht kan alleen u, Heiligheid, klachten tegen kardinalen en, in strafrechterlijke gevallen, bisschoppen, beoordelen. [Can.1405] Deze petitie werd door ons opgesteld aangezien we, als individuele gelovigen, het recht hebben om bij schade die ons apostolaat toegebracht werd door de beklaagden, onze toevlucht te nemen tot de hiërarchie. [Cf. Beslissing van de Pontificale Commissie voor de Interpretatie van Wetgevende Teksten, AAS 80 (1988) 1818, Can 299 #3] We richten ons met deze petitie ook tot u in overeenstemming met ons Godsgegeven recht een beroep te doen op de Opperherder - een recht dat dogmatisch vastgelegd werd door het Tweede Concilie van Lyon in 1274 en het Eerste Vaticaans Concilie in 1870, en verder gecodificeerd werd in Can.221 van de codex van het kerkelijk recht van 1983 die Uwe Heiligheid heeft uitgevaardigd. I. Korte samenvatting van deze petitie Deze petitie behandelt de onrechtvaardige verklaringen en daden van de beklaagden tegen het apostolaat waar wij ons als actieve christelijke gelovigen al jaren voor inzetten: namelijk het Nationaal Comité voor de Nationale pelgrimerende Maagd van Canada, een Canadese organisatie, en haar Amerikaanse tegenhanger, de Dienaars van Jezus en Maria, Inc., samen algemeen gekend als de Internationale Fatima Rozenkrans Crusade ("het apostolaat"). De verklaringen en daden van de beklaagden, waaronder publieke "verklaringen" zonder enige kerkelijke grond uitgevaardigd in naam van de Congregatie van de Geestelijken, werden uitgedacht om de valse indruk te wekken in de geesten van onze kerkelijke oversten, het wereldepiscopaat, en de gelovigen in het algemeen dat ons apostolaat ongeoorloofd is omdat zijn activiteiten niet "goedgekeurd werden door een kerkelijke autoriteit". De beklaagden zijn er zich nochtans van bewust dat zo’n toestemming helemaal niet vereist wordt in het kerkelijk recht. Integendeel, het kerkelijk recht garandeert ons het recht in het apostolaat te werken als een private vereniging van de gelovigen, opgericht volgens het burgerlijk recht. [Can. 212, 215, 216,299 en in het algemeen, 208-223] De verklaringen en daden van de beklaagden waren bedoeld om onze kerkelijke oversten, het wereldepiscopaat, en in feite de hele Kerk ertoe aan te zetten ons apostolaat te mijden zonder een rechtvaardige reden en zonder de kerkelijke procedures waar we recht op hebben als trouwe volgelingen van Christus. II. Het lijden veroorzaakt door de daden van de beklaagden Het apostolaat is ons levenswerk en een bron van inkomsten voor vele van haar meer dan honderd werknemers. Wij, de verzoekers, hebben jarenlang 12 tot 16 uren per dag in het apostolaat gewerkt voor lonen die veel kleiner zijn dan we van een wereldse werkgever zouden ontvangen. Zoals Pater Gruner zelf, hebben wij onze levens aan dit werk gewijd uit liefde voor O.L.Vrouw en in het geloof dat Haar boodschap in Fatima van wereldbelang is voor het welzijn van de zielen in deze tijden van crisis in de Kerk. De beklaagden hebben de macht en het prestige van hun functie misbruikt in een poging alles te vernietigen waar wij jaren voor hebben gewerkt. Wij zijn natuurlijk bezorgd over het tijdelijk lijden dat zij ons en onze medewerkers in het apostolaat hebben aangedaan. Maar veel meer zijn wij bezorgd over het geestelijk verlies dat ontelbare zielen zouden kunnen lijden, die veel te winnen hadden door een dieper begrip van de boodschap van O.L.Vrouw van Fatima die we zo vurig willen verspreiden. Dan zijn er ook nog de vele medestanders van het apostolaat die hun tijd en geld hebben opgeofferd, die gebeden en gevast hebben voor het slagen van ons werk. We kunnen hun bijdragen niet vergeefs laten zijn. Niemand van ons heeft de macht van een kardinaal of een aartsbisschop. Wij kunnen geen prestigieuze "verklaringen" of "aankondigingen" in naam van het Vaticaan uitvaardigen om recht te zetten wat er verteld werd in de verklaringen van de beklaagden tegen ons in naam van de Congregatie van de Geestelijken. We kunnen alleen maar aan Uwe Heiligheid vragen om het machtsmisbruik van de beklaagden te verhelpen vooraleer ze nog grotere schade aan ons apostolaat en zij die ervan leven, toebrengen. Dus verzoeken we met alle respect dat Uwe Heiligheid de beklaagden beveelt om op een gepaste manier hun lastering van ons apostolaat [Ca. 1390 #3] en hun misbruik van kerkelijke macht [Can. 1389] goed te maken. We verzoeken verder dat de beklaagden en hun medewerkers streng gestraft worden, zoals voorzien in het kerkelijk recht voor hen die hun functie binnen de Kerk misbruiken - niet om ons te wreken, maar om zo’n misbruik van gezag in de toekomst te vermijden, zodat andere gelovigen niet moeten meemaken wat wij door de beklaagden hebben moeten ondergaan. III. Feiten van deze petitie (A) De geschiedenis van het apostolaat Ons apostolaat werd opgericht als een burgerlijke vereniging in Ottawa, Canada in 1974, onder auspiciën van Zijne Excellentie, de Zeer Eerwaarde Michael Rusnak, toen de hulpbisschop van het Eparchaat van Toronto in de Byzantijnse ritus. (Hij is nu Ordinarius van de Byzantijnse ritus voor de Slowaken in Canada.) De Raad van Bestuur van het apostolaat bestond volledig uit leken tot 1978, toen Pater Gruner lid van de Raad van Bestuur van het apostolaat werd na sinds 1977 als haar Uitvoerend Directeur gefungeerd te hebben. Pater Gruner werd gevraagd in de raad te zetelen, nadat Bisschop Rusnak erop aangedrongen had dat een waardig priester lid moest worden van de raad. De huidige Raad van Bestuur van het apostolaat bestaat uit drie priesters, waaronder Pater Gruner, en twee vrouwelijke leken - verzoekers Coralie Graham en Mary Sedore. Verzoeker Mairead Clarke is een lid van het administratieve personeel van het apostolaat. Sinds 1981 bevat het apostolaat ook Dienaars van Jezus en Maria, Inc., een apostolische lekenorganisatie opgericht volgens de wetten van de Verenigde Staten. Pater Gruner werd gewijd in Frigento, Italië, in het bisdom van Avellino in 1976. In 1978 kreeg Pater Gruner de geschreven toestemming van de bisschop van Avellino om in Canada te verblijven, zijn thuisland. Vanaf dat moment heeft Pater Gruner zich geëngageerd in het werk van ons apostolaat met volledig medeweten van drie opeenvolgende bisschoppen van Avellino, onder wie geen enkele ooit zijn werk als lid van de Raad van Bestuur heeft verboden. Ons apostolaat is gewijd aan de wereldwijde verspreiding van de devotie tot de Heilige Maagd Maria, en vooral Haar boodschap in Fatima. Onze activiteiten bestaan onder andere uit een pelgrimstocht rond de wereld van een van de beelden van de pelgrimerende Maagd die oorspronkelijk gewijd werden door uw voorganger, Zijne Heiligheid Paus Paulus VI, de publikatie van het magazine The Fatima Crusader, verschillende congressen en bijeenkomsten van de gelovigen omtrent de boodschap van Fatima en het belang ervan voor onze tijd en radio - en televisie - uitzendingen over de boodschap van Fatima doorheen Noord-Amerika. Vele van deze activiteiten worden uitgevoerd onder de naam Internationale Fatima Rozenkrans Kruistocht. Onder leiding van Pater Gruner is ons apostolaat zo gegroeid dat het nu meer dan 100 mensen tewerkstelt, zowel katholieken als protestanten, meer dan 100.000 actieve medestanders heeft rond de wereld, een magazine (The Fatima Crusader) met een oplage van meer dan 500.000 uitgeeft en een potentieel publiek van vele miljoenen bereikt door televisie-uitzendingen op zondag doorheen Noord-Amerika en dagelijkse radioprogramma’s doorheen heel de wereld. Ons apostolaat trekt ook fondsen uit voor een weeshuis in het Aartsbisdom Hyderabad, Indië, dat de zorg draagt over 50 kinderen; het apostolaat geeft kinderen in Brazilië te eten en verdeelt miljoenen scapulieren en rozenkransen over heel de wereld. Pater Gruner en het apostolaat hebben op verschillende gelegenheden de zegen en goede wensen ontvangen van Uwe Heiligheid zelf, waaronder uw bijzondere apostolische zegen in 1990 en 1993. Uw zegen van 1990 werd persoonlijk gegeven aan de verzoekers Coralie Graham en Mary Sedore. Uwe Heiligheid, het apostolaat is geen "persoonlijk initiatief" van Pater Gruner alleen, zoals de beklaagden beweerd hebben in een van hun ongepaste en ongewone publieke "verklaringen" in naam van de Congregatie van de Geestelijken. Het apostolaat is eerder een onderneming van vele trouwe volgelingen van Christus, die geloven dat het juist hun apostolisch werk voor het Lichaam van Christus is. We zijn ervan overtuigd dat ons apostolaat volledig in overeenstemming is met het kerkelijk recht en dan vooral de codex goedgekeurd door Uwe Heiligheid met betrekking tot de leer van Lumen Gentium over de rol van de leek in de Kerk, die de vrijheid van de leerlingen van Christus stipuleert op eigen initiatief verenigingen te stichten en te leiden voor liefdadigheids- of vroomheidsredenen. [Can. 208-223; 299] Bovendien erkent dezelfde codex van het kerkelijk recht specifiek het recht van priesters zoals Pater Gruner apostolaten zoals het onze te leiden en zelfs op te richten. [Can. 278] Het is natuurlijk geen geheim dat ons apostolaat de bezorgdheid van vele gelovigen uitdrukt dat het verzoek van O.L.Vrouw in Fatima om de specifieke toewijding van Rusland aan Haar Onbevlekt Hart nog steeds moet vervuld worden door al de bisschoppen van de wereld en de Paus, en dat indien dit niet gebeurt, Rusland zich niet zal bekeren en haar fouten over heel de wereld zal verspreiden. Het is ook waar dat ons apostolaat de Heilige Stoel gevraagd heeft het derde geheim van Fatima aan de wereld bekend te maken. Wij geloven dat het derde geheim duidelijk een dringende waarschuwing voor onze tijd bevat - een waarschuwing die de hele Kerk in 1960 dacht te weten te komen. We vernamen echter alleen maar het nieuws dat het geheim niet onthuld zou worden. In de 36 jaren die hierop volgden, werd het steeds duidelijker dat het geheim een waarschuwing en zeer belangrijke instructies voor de Kerk in deze chaotische tijden inhoudt. De toewijding van Rusland en het derde geheim zijn zeker zeer controversiële onderwerpen binnen de Kerk. Toch weten we dat Uwe Heiligheid zal begrijpen dat we de overtuiging van ons geweten niet kunnen negeren dat het welzijn van de Kerk eist dat we onze geoorloofde zorgen hieromtrent bekend maken aan de gewijde bedienaars en andere getrouwen van Christus. Door dit te doen, oefenen we alleen maar de wettige vrijheden van de leken uit zoals verkondigd in Lumen Gentium (par. 37) en de huidige codex van het kerkelijk recht. (Can. 212 enz.) (B) De huidige controverse In 1992 begonnen de beklaagden en anderen een systematische campagne om het apostolaat in diskrediet te brengen en te vernietigen, blijkbaar omdat sommige elementen in het apparaat van het Vaticaan zijn activiteiten ongunstig gezind zijn. Het is belangrijk dat de beklaagden nooit geprobeerd hebben ons apostolaat te verbieden op een manier die overeenkwam met een passend kerkelijk proces; want er is inderdaad niets aan het apostolaat dat in eer en geweten door de Kerk verboden zou kunnen worden. De beklaagden gebruikten in hun positie van Prefect en Secretaris van de Congregatie liever de apostolische Nuntiussen, de bladzijden van L’Osservatore Romano en Avvenire en de Vaticaanse radio om "verklaringen" uit te vaardigen die ons effectief verbieden zonder het gepaste proces, door op oneerlijke wijze te verklaren dat we ongewettigd handelen omdat onze activiteiten "niet goedgekeurd werden door een bevoegde kerkelijke autoriteit." Zoals de beklaagden verondersteld worden te weten, hebben de gelovigen geen "toestemming van een kerkelijke autoriteit" nodig om een privaat apostolaat te leiden of een conferentie over Fatima te organiseren. De codex van het kerkelijk recht die door Uwe Heiligheid werd uitgevaardigd, erkent het natuurlijke recht van de gelovigen bijeen te komen en over hun zorgen omtrent kerkelijke aangelegenheden te discussiëren, zonder enige voorafgaande kerkelijke toestemming. [Can. 212, 215 en 299] De "verklaringen" van de beklaagden dat de Fatima conferenties van het apostolaat geen "toestemming van een kerkelijke autoriteit" hebben, zijn er vrij duidelijk op gericht de bisschoppen van de wereld en de gelovigen in het algemeen te doen geloven dat ze schuldig zouden zijn aan ernstige ongehoorzaamheid aan de kerkelijke wetten als ze ons werk zouden steunen of een van onze conferenties zouden bijwonen. De beklaagden zullen waarschijnlijk aanvoeren dat er niets in hun "verklaringen" staat dat openlijk onwaar is, en dat het nooit hun bedoeling was te suggereren dat er iets ongeoorloofds aan het apostolaat of haar activiteiten zou zijn. Laat hen dan maar uitleggen waarom er bijvoorbeeld zo’n 25 bisschoppen contact met ons opnamen over de kerkelijke gepastheid van onze Fatima conferentie in Portugal ‘verder besproken’, nadat de "verklaringen" van de beklaagden uitgevaardigd werden, of waarom zo vele bisschoppen hun komst naar onze conferentie afgelastten of uitnodigingen afwezen na deze "verklaringen". Het is duidelijk, Uwe Heiligheid, dat deze campagne van misleidend onheilspellende verklaringen over "goedkeuring van kerkelijke autoriteiten" - waarvan de beklaagden goed weten dat ze niet vereist is - neerkomt op een grove schending van onze kerkelijke rechten, zonder gepast proces of gegronde reden, en een verschrikkelijk misbruik van de kerkelijke macht van de beklaagden. Samen met deze tactiek tegen ons apostolaat, hebben de beklaagden hun macht verder misbruikt door alle uitnodigingen tot incardinatie die Pater Gruner ontving van verschillende welwillende bisschoppen uit heel de wereld, te blokkeren. Op hetzelfde moment gaven ze de bisschop van Avellino het bevel Pater Gruner niet te excardineren voor een welwillende bisschop. De beklaagden droegen de bisschop van Avellino op om Pater Gruner te bevelen terug te keren naar Avellino, na een goedgekeurde afwezigheid van bijna 20 jaar, met als reden het feit dat hij er "niet in geslaagd was" om ergens anders geïncardineerd te worden! Uwe Heiligheid, de beklaagden hebben er met opzet voor gezorgd dat Pater Gruner het bevel dat zijzelf de bisschop van Avellino ingefluisterd hadden, niet kon uitvoeren. Dit machtsmisbruik heeft niet alleen Pater Gruner, maar ook ons schade toegebracht. In Pater Gruners eigen petitie aan Uwe Heiligheid, die samen met de onze overhandigd werd, geeft hij de details van de vele ongewettigde, buitenkerkelijke tussenkomsten van de beklaagden om zijn pogingen buiten het bisdom van Avellino geïncardineerd te worden, te dwarsbomen. We zullen hier alleen maar het meest recente geval aanhalen in verband met de aartsbisschop van Hyderabad, in wiens Aartsbisdom het apostolaat een eerder genoemd weeshuis steunt: Uwe Heiligheid, ongeveer op 18 maart 1996 ontving de aartsbisschop van Hyderabad, die de derde bisschop was die Pater Gruner sinds 1992 incardinatie aanbood, een brief van de beklaagde Sanchez, die handelde in naam van de Congregatie van de Geestelijken. Hij zette Aartsbisschop Hyderabad onder druk om zijn formeel decreet van 4 november 1995 dat Pater Gruner in het Aartsbisdom van Hyderabad incardineerde, terug te trekken. Een bediende van het Aartsbisdom van Hyderabad vatte deze brief voor ons over de telefoon samen. De bediende onthulde ook dat aartsbisschop ons geen kopie van de geheime brief zonder protocolnummer durfde opsturen, omdat hij vreesde op die manier "het hele bisdom in de problemen te brengen". Met andere woorden, de aartsbisschop vreest een nog verregaander misbruik van kerkelijke macht door de beklaagden, deze keer gericht tegen zijn eigen aartsbisdom. Hoe komt het, Uwe Heiligheid, dat de beklaagden de bevoegdheid van de Congregatie kunnen uitbreiden door een aartsbisschop te vertellen wie hij in zijn eigen aartsbisdom mag incardineren - vooral wanneer de priester in kwestie geen kerkelijke of morele hindernissen voor de uitoefening van zijn priesterschap kent. Het zou opgemerkt moeten worden, Uwe Heiligheid, dat de aartsbisschop heeft geprobeerd het apostolaat te steunen tijdens haar moeilijkheden met bepaalde elementen uit het Vaticaans apparaat. In zijn decreet van incardinatie van 4 november 1995 verklaarde de aartsbisschop:
Nu, Uwe Heiligheid, heeft de huidige bisschop van Avellino, onder druk van de beklaagden, een decreet uitgevaardigd (16 mei 1996) waarin staat dat Pater Gruner, omdat hij er "niet in geslaagd is" in een ander bisdom geïncardineerd te worden, vanaf 15 juni 1996 uit het heilige priesterschap zal geschorst worden, tenzij hij naar Avellino terugkeert om er in ballingschap te leven tot zijn dood - zonder ministerie, salaris of voorzieningen voor zijn oude dag. Pater Gruner heeft beroep aangetekend bij de Congregatie van de Geestelijkheid en heeft daardoor tot nu toe de straf kunnen ontlopen. Maar zijn beroep zal behandeld worden door niemand minder dan de beklaagde Monseigneur Sepe zelf, die, samen met beklaagde Kardinaal Sanchez, de voormalige Prefect van de Congregatie, juist degene is die Pater Gruners verbanning naar Avellino georkestreerd heeft door op onjuiste wijze tussen te komen in zijn incardinatie door de aartsbisschop van Hyderabad. Dit is een ware aanfluiting van gerechtigheid en een juiste procedure. Ondertussen blijft Pater Gruner functioneren als hoofd van ons apostolaat. Wij, die van hem afhangen voor geestelijke en tijdelijke begeleiding van ons werk, smeken Uwe Heiligheid deze campagne voor de vernietiging van ons apostolaat door middel van ongewettigde daden die bedoeld zijn om de juiste wettelijke procedures te ontlopen, te beëindigen. (C) Onze open brief aan Uwe Heiligheid Uwe Heiligheid zal zich nog herinneren dat wij een jaar geleden, op 12 juli 1995, in Il Messaggero een open brief aan Uwe Heiligheid publiceerden van 9.000 gelovigen omtrent de onrechtvaardigheden die tegen ons apostolaat gepleegd werden door hen die het willen vernietigen, en de pogingen van degenen die Uwe heiligheid omringen om u ervan te weerhouden onze ernstige verzoeken te beantwoorden. In de hoop schandalen te vermijden, noemden we de verantwoordelijke bureaucraten niet bij naam. We zouden de open brief zelfs niet gepubliceerd hebben als de aanvallen tegen ons werk geen kritieke proporties begonnen aan te nemen. De publikatie van de open brief was ons laatste redmiddel vooraleer kerkelijk toevlucht te nemen tot Uwe Heiligheid. Maar de open brief heeft degenen niet tegengehouden die de bekendmaking van de volledige boodschap van Fatima aan de gelovigen tegenwerken, en elke georganiseerde poging van de gelovigen om de toewijding van Rusland en de onthulling van het derde geheim te vragen, in de kiem smoren. De aanvallen aan het adres van ons apostolaat zijn alleen maar heviger geworden, en hebben alleen maar tot de huidige onrechtvaardigheden tegen ons geleid. Het is geen persoonlijke eerzucht omtrent het apostolaat dat ons tot deze petitie heeft aangezet, Uwe heiligheid, maar onze diepe en blijvende overtuiging dat het welzijn van de Kerk eist dat we ons werk verder zetten. Omdat we geen ander kerkelijk alternatief hebben, presenteren we deze petitie daarom aan Uwe Heiligheid in de hoop dat u zal tussenkomen om het onrecht dat ons apostolaat werd aangedaan, recht te zetten, zodat we ons werk kunnen verder zetten zonder het stigma waar de beklaagden ons mee opgezadeld hebben door hun misbruik van hun macht en prestige binnen de Kerk. IV.
V.
VI. Het was Uwe Heiligheid zelf die tijdens zijn bezoek aan Fatima van 13 mei 1982 aan de wereld zei dat: "De boodschap van Fatima vandaag dringender en relevanter dan ooit is..."; dat de boodschap "aan alle mensen gericht is"; en dat ze "een verplichting inhoudt voor de Kerk." Geen enkele bevoegde autoriteit in de Kerk heeft ooit gezegd dat ons apostolisch werk voor de verspreiding van diezelfde boodschap op een of andere manier in strijd is met het geloof of de moraal; zo’n veroordeling zou ook nooit tegen ons kunnen uitgesproken worden, aangezien we niets anders doen dan wat de Kerk toelaat wat een lekenapostolaat betreft. Uwe Heiligheid, wij verschijnen hier voor u als trouwe katholieken die zich bezig houden met een gewettigd apostolaat dat in geen kleine mate geïnspireerd werd door uw eigen respect voor, en uw eigen publieke verklaringen over de boodschap van Fatima, hoe zeer we ook geloven dat de boodschap nog steeds moet vervuld worden door bepaalde daden van de Heilige Stoel. Wij vragen in deze petitie van Uwe Heiligheid dat wij dezelfde rechten toegewezen krijgen die elk ander lid van de Kerk onder de codex van het kerkelijk recht die Uwe Heiligheid uitgevaardigd heeft, geniet: het recht dat onze zorgen omtrent de toestand van de Kerk gehoord worden, en het recht gevrijwaard te worden van misbruik van kerkelijke macht. VII. DAAROM, verzoeken wij, de verzoekers, dat de Paus aan de volgende eisen voldoet:
Met alle respect voorgelegd op 29 september 1996. Mevr. Coralie Graham Mevr. Mary Sedore Mevr. Mairead Clarke et.al.
Fatima Priester Over dit boek... In deze langverwachte biografie, vertelt de gerespecteerde journalist en auteur, Francis Alban, het inspirerende verhaal over het leven en werk van Pater Nicholas Gruner, de Canadese stichter en directeur van een Maria-beweging die door velen beschouwd wordt als een van de meest invloedrijke en machtige bewegingen in de huidige katholieke Kerk. Het verhaal speelt zich af tegen de achtergrond van de grote historische gebeurtenissen van onze eeuw. In een dramatisch en vaak poëtisch proza, beschrijft Alban het warme gelovige gezin waarin Nick Gruner geboren en tot toekomstige priester gevormd werd. De auteur schildert aan de hand van de jeugd, opvoeding en seminariejaren aan het prestigieuze Angelicum in Rome van Pater Gruner, een fascinerend portret van de invloeden en ideeën die de priester er later toe zouden brengen zijn leven en werk aan O.L.Vrouw van Fatima te wijden. In de hoofdstukken die het hebben over de stichting en de werking van zijn Fatima apostolaat, zullen de lezers veel van de redenen ontdekken waarom Pater Gruner vaak "de meest controversiële priester in de katholieke Kerk van vandaag" genoemd wordt. Zijn vastberaden kruistocht voor de volledige vervulling van de wensen van de Heilige Maagd in Fatima, hebben hem zowel vele vrienden en volgelingen als machtige vijanden in de bureaucratie van de Kerk gemaakt. Terwijl hij de huidige crisis in de Kerk beschrijft, onderzoekt Alban de lange en moeilijke strijd van Pater Gruner om zijn priesterlijke rechten en roeping te verdedigen. De auteur haalt hieromtrent nieuwe feiten en bewijzen aan, die nog nooit buiten de kerkelijke hoven werden gezien. Ongetwijfeld zullen vele lezers, na deze nieuwe informatie bekeken te hebben, tot het besluit komen dat de zaak tegen Pater Gruner niets meer is dan een zorgvuldige en goed georganiseerde poging om de boodschap van Fatima te onderdrukken. In dit boek zijn ook de persoonlijke bedenkingen van Pater Gruner over vele morele, theologische en persoonlijke kwesties opgenomen, wat een verder inzicht in het leven en de zending van deze unieke, vrome en toegewijde priester biedt.
Over de auteur... De commentaren en lange essays van Francis Alban over de huidige katholieke wereld zijn verschenen in vele wereldse en katholieke tijdschriften uit vele politieke en theologische hoeken. Hij heeft vele jaren geregeld bijdragen geleverd voor CBC Radio, CBC TV (het Nationale netwerk van Canada) en zijn eigen column in Laurentin Press. Zijn artikels werden ook gepubliceerd in Catholic Family News en The Fatima Crusader, het tijdschrift van Pater Gruner. Om deze biografie voor te bereiden, spendeerde de auteur twee jaar aan het interviewen van mensen, het opzoeken van bewijsmateriaal en het schrijven van de tekst. Francis Alban zegt over dit werk: "Na zoveel jaren aan dit boek gewerkt te hebben, kan ik niet beweren onbevooroordeeld te zijn, maar ik geloof oprecht dat het verhaal van Pater Gruner misschien de meest belangrijke en leerzame les is, die een katholiek kan lezen die geïnteresseerd is in zijn Geloof en de toestand van de huidige Kerk."
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
